Duiken en consultancy hebben veel met elkaar gemeen

Even een pauzemomentje: Laat me jullie meenemen op duikreis! 
Beeld je in, je bevindt je op een prachtige boot en staat klaar om het water in te springen. En dat is altijd wel een spannend moment. Je krijgt eerst nog een korte briefing, je checkt je materiaal, je kijkt of je duikbuddy klaar is… Alles in orde? Ja?! Daar gaan we dan: plons! We springen in het water. 
Dat moment, lijkt verdacht veel op de start van een nieuw project. 
Bij Lumeron is het zo dat je pas een opdracht toegewezen krijgt als je de nodige ervaring hebt opgebouwd - je moet als het ware je duikbrevet al op zak hebben, uw uitrusting moet in orde zijn èn ge moet al wat duiken op uw teller hebben. Dan pas word je aan een project toegewezen, bijvoorbeeld: (in mijn geval zou dit kunnen zijn:) “Help ons efficiënter werken.” Klinkt duidelijk, maar geloof me: pas als je ter plaatse bent, zie je wat er écht onder de oppervlakte speelt.

Ok, terug nu naar ons duikavontuur:  
We laten ons zakken, dieper en dieper, en daar… opent zich een nieuwe wereld. Elke duik die je doet is weer anders, altijd vol verrassingen. 
Dat is eigenlijk ook zo in mijn job en dát maakt het voor mij zo boeiend.

Maar niet vergeten, we zitten momenteel op ongeveer 25m onder de zeespiegel en daar bevinden we ons toch al tussen heel wat  ‘onderwaterbewoners’ . (ook wel vissen genoemd).  
Afhankelijk van waar we aan het duiken zijn kan het zijn dat we clownvisjes tegenkomen (meestal aan een rif) - die doen mij denken aan diè klanten die altijd opgewekt, nieuwsgierig en dol op samenwerking zijn. Als je zo'n clownvisje ziet, word je eigenlijk spontaan vrolijk! 
Maar, in andere gebieden komen we wel eens een haai tegen, veel power, wat gereserveerd en scherpe tanden. Ook hier zie ik wat gelijkenis met enkele klanten (behalve dan dat die tanden figuurlijk zijn). 
En dat is eigenlijk prima. Als je al wat vaker gedoken hebt, weet je intussen hoe je met verschillende types omgaat. Ge gebruikt uw ervaring om in te schatten wanneer je rustig blijft, wanneer je wat afstand houdt, en wanneer je even scherp moet uitpakken met een analyse.

Iedereen is nog mee? OK, dan zweven we verder. 
In onze duik, zweven we boven een kleurrijk rif - overzichtelijk, helder zicht, kalme zee. Alles loopt vlot, net als een goed voorbereid project. 
Maar we zouden ook eens een nachtduik kunnen doen. Mijn ervaring daarbij is: nauwe doorgangen, onduidelijk zicht, obstakels. Dan is het alle hens aan dek: kalm blijven, oriënteren, en stap voor stap vooruit.

Als ik zo rond kijk dan denk ik dat we klaar zijn voor een wat grotere uitdaging: ik zie een grot in de verte, laat ons daar eens ingaan, meestal vind je daar toch ook wat bijzonderheden terug. Ik geef het toe, het is best spannend, zeker als uw materiaal niet naar behoren werkt, stel dat uw duiklamp het begeeft, dan kan het wel eens gevaarlijk worden, want zonder zicht bots je eigenlijk tegen vanalles aan. 
Ook hier zie ik weer gelijkenissen met mijn job, want dit geldt ook voor bedrijven: zonder transparantie (of “zicht”) over processen, cijfers of verantwoordelijkheden vaar je blind. En dan krijg je brokken.

Gelukkig heb ik steeds mijn uitrusting mee en wat reserve: met name mijn kennis, methodes en ervaring. Die zijn universeel - of je nu duikt in een multinational of een KMO - het grootste deel van het materiaal blijft hetzelfde. De truc? Weten wanneer je wat inzet.

Ondertussen zitten we al een tijdje onder water en is het tijd om toch even op ons duikhorloge te kijken en enkele belangrijke parameters te controleren: hoeveel lucht hebben we nog, hoeveel tijd?  
Ewel, in ons projecten doen we dit ook en heet dat: stuurgroep. Die dient om even de stand van zaken op te maken - zitten we nog goed? Moeten we bijsturen?